Sen, Allah'tan korkup sana koşarak gelen kimseye aldırmıyorsun.

- Kendisine ama geldi diye yüzünü ekşitti ve döndü. Sen nereden bileceksin, belki o arınacaktı? Yahut, öğüt dinleyecek de öğüt kendisine yarayacaktı. Kendisini yeterli görüp tenezzül etmeyene gelince; sen ona yöneliyorsun. Onun arınmamasından sen sorumlu değilsin. Fakat koşarak sana gelen, saygı duyarak gelmişken, sen onunla ilgilenmiyorsun.

(8, 9, 10) Fakat (Allah'a) saygı ile koşarak sana gelenle ilgilenmiyorsun.

İlgi göstermedin ona.

Ama sen onunla ilgilenmiyorsun!

Onunla ilgilenmiyorsun.

işte sen onu ihmal ediyorsun.

Sen ona aldırmazlık ediyorsun.

Sen ona aldırış etmeden oyalanıyorsun.

sen ondan tegafül ediyor (ona ilgi göstermiyor)sun.

sen görmezden geldin!

(8-10) Allah'a karşı derin bir saygıyla korku içinde koşarak sana geleni ise bırakıp, ona aldırmıyorsun.

Sen ondan tegafül ediyorsun

Sen onunla ilgilenmiyorsun.

Sen ona aldırış etmeden oyalanıyorsun.

sen kendisini bırakıb da oyalanırsın.

Sen ona aldırmıyor, oyalanıyorsun.

Sen ise ilgilenmiyorsun.

(8-10) Fakat Allaha saygı duyarak sana şevkle koşa koşa gelenle sen ilgilenmiyorsun.

Sen onunla ilgilenmiyorsun!

İlgi göstermedin ona.