Musa ateşin yanına gelince: "Ey Musa!" diye seslenildi:

Musa ateşin yanına gelince, "Ey Musa!" diye seslenildi.

Oraya ulaştığında (tarafımızdan) kendisine şöyle seslenilmişti:

Oraya varınca, "Ey Musa!" diye seslenildi.

Ateşin yanına varınca "Musa!" diye bir ses yükseldi.

Oraya geldiğinde, seslenildi: "Ey Musa!"

Fakat ateşe yaklaşınca ona (gaipten) "Ey Musa!" diye seslenildi;

Onun yanına geldiğinde kendisine "Musa!" diye seslenildi.

Nitekim ona gidince, kendisine seslenildi: "Ey Musa."

Ona vardığı zaman, kendisine şöyle seslenildi: "Ey Musa!

Fakat ateşe yaklaşınca bir ses ona "Ey Musa!" diye seslendi,

Ateşin yanına varınca, ona şöyle seslenildi: "Ey Musa!"

Vaktaki ona vardı kendine şöyle nida olundu

(Musa), o(ateşin yanı)na gelince kendisine "Ey Musa!" diye seslenildi.

Nitekim ona gidince, kendisine seslenildi: "Ey Musa."

İşte (Musa) ona gidince kendisine (şöyle) nida olundu: "Ey Musa".

Ateşin yanına gelince; kendisine: Ey Musa, diye seslenildi.

Ateşin yanına geldiği zaman: -Ey Musa! diye seslenildi.

Ateşin yanına varınca birden: "Musa!" diye nida edildi.

Ona (ateşe) yaklaştığında: "Ya Musa" diye sesleniş algıladı.

Oraya varınca, 'Ey Musa!,' diye seslenildi.