Nuh: "Rabbim! Milletim beni yalanladı. Benimle onların arasında Sen hüküm ver. Beni ve beraberimdeki inananları kurtar" dedi.

- Nuh, "Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı, benimle onların arasında sen hüküm ver! Beni ve beraberimdeki inananları kurtar!" dedi.

(Nuh, Rabbine yönelerek) "Rabbim! Kavmim beni yalanladı.

Dedi ki, "Efendim, halkım beni yalanladı."

"Rabbim, benim halkım beni yalancı yerine koyuyor."

Dedi ki: "Efendim! Aslında, toplumum beni yalanladı!"

"Rabbim!" dedi, "İşte, sonunda kavmim beni yalanlamış bulunuyor;

Nuh şöyle yakardı: "Rabbim, toplumum beni yalanladı."

Dedi ki: "Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı."

(Nuh): "Ey Rabbim, anlaşıldı ki, kavmim beni yalanladılar.

(Bunun üzerine Nuh:) "Ey Rabbim!" dedi, "İşte kavmim beni yalanladı;

Nuh, şöyle dedi: "Ey Rabbim! Kavmim beni yalanladı."

Ya rab! dedi: anlaşıldı ki kavmim beni tekzib ettiler

(Nuh): "Rabbim, dedi, kavmim beni yalanladı."

Dedi ki: "Rabbim, şüphesiz kavmim beni yalanladı."

(Nuuh): "Rabbim, dedi, hakıykat kavmim beni tekzib etdi".

O da dedi ki: Rabbım, doğrusu kavmim beni yalanladı.

-Rabbim, kavmim beni yalanladı, dedi.

(117-118) Nuh: "Ya Rabbi, dedi, halkım beni yalancı saydı. Artık benimle onlar arasındaki hükmünü Sen ver, beni ve beraberimdeki müminleri Sen halas eyle ya Rabbi!"

(Nuh) dedi ki: "Rabbim... Halkım kesinkes beni yalanladı!"

Dedi ki, 'Rabbim, halkım beni yalanladı.'