Akşam üstü ağlayarak babalarına geldiklerinde: "Ey babamız! İnan olsun biz yarış yapıyorduk; Yusuf'u eşyamızın yanına bırakmıştık; bir kurt onu yedi. Her ne kadar doğru söylüyorsak da sen bize inanmazsın" dediler.

Akşamleyin, ağlayarak babalarına geldiler.

(Oğulları) yatsı vakti ağlayarak babalarına gelmişlerdi:

Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.

Akşamüzeri babalarına geldiler, ağlıyorlardı.

Ve akşam olunca, ağlayarak babalarına geldiler.

Derken akşam vakti babalarına ağlayarak geldiler:

Akşamdan sonra babalarına geldiler; ağlıyorlardı.

Akşam üstü babalarına ağlar vaziyette geldiler.

Yatsı vaktinde ağlayarak babalarına geldiler.

Ve akşam olunca babalarının karşısına ağlayarak çıkıp geldiler,

(Yusuf'u kuyuya bırakıp) akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.

Bıraktılar ve yatsıleyin ağlıyarak babalarına geldiler

Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.

Akşam üstü babalarına ağlar vaziyette geldiler.

Akşam ağlaya ağlaya babalarına geldiler.

Akşam üstü ağlaya ağlaya babalarına geldiler.

Akşamleyin, ağlaşarak babalarına geldiler.

(16-17) Yatsı vakti, ağlayarak babalarının yanına dönüp dediler ki: "Sevgili babamız, biz yarışmak üzere bulunduğumuz yerden ayrılırken Yusuf'u da eşyalarımızın yanında bıraktık. Bir de döndük ki onu kurt yemiş! Şimdi biz doğru da söylesek sen bize inanmayacaksın!"

Gecenin ilk saatlerinde, ağlayarak babalarına geldiler.

Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.