Fakat kitabı kendisine solundan verilen kimse: "Kitabım keşke bana verilmeseydi; keşke hesabımın ne olduğunu bilmeseydim; bu iş keşke son bulmuş olsaydı; malım bana fayda vermedi; gücüm de kalmadı" der.

- Kitabı sol tarafından verilene gelince, o da şöyle diyecek: "Keşke kitabım bana verilmeseydi, hesabımın ne olduğunu bilmeseydim, keşke ölüm her şeyi bitirmiş olsaydı; malım bana hiçbir fayda vermedi, bütün gücüm yok oldu."

Ah, keşke, onunla (ölümümle) her iş bitseydi!

"Keşke ölümüm sonum olsaydı."

Ah! Keşke ölüm her şeyi bitirseydi!

"Keşke bu sonum olsaydı!"

Ah! Keşke (ölüm), işi tamamen bitiren (mutlak bir yok oluş) olsaydı!

"Ah, ne olurdu, iş bitmiş olsaydı!"

"Keşke o (ölüm her şeyi) kesip bitirseydi."

Ne olurdu o ölüm iş bitiren olsaydı!

Keşke bu (ölümüm) benim sonum olsaydı!

"Keşke ölüm her şeyi bitirseydi."

nolurdu iş bitiren olaydı o ölüm

"Keşke (ölüm) işimi bitirmiş olsaydı!"

"Keşke o (ölüm her şeyi) kesip bitirseydi."

"Ah keşki o (ölüm, hayatıma) kat'i bir son verici olsaydı".

Keşki bu iş son bulmuş olsaydı.

Keşke ölüm bir son olsaydı.

N'olurdu, ölüm her şeyi bitirmiş olaydı!

"Keşke (bu aşamaya gelinmeden) iş bitmiş olsaydı!"

'Keşke ölümüm sonsuz olsaydı.'