Dikkat edin; can boğaza gelip köprücük kemiklerine dayandığı zaman: "Çare bulan yok mudur?" denir.

- Hayır! Can köprücük kemiğine dayandığında, "Kim tedavi edecektir?" dendiğinde, onun kesin ayrılış olduğunu anladığında, bacaklar birbirine dolaştığında, o gün sevk yeri yalnızca Rabbinin huzurudur.

(26, 27, 28, 29, 30) Doğrusu (can), köprücük kemiğine dayanıp "Tedavi edebilecek kimdir?" dendiğinde, bunun gerçek bir ayrılık olduğunu anlayıp bacak(lar) birbirine dolaştığında, işte o gün varılacak yer sadece Rabbinin huzuru olacaktır.

Ve, "Çare bulan var mı?" dendiği zaman.

(telaşa düşülür) "Bunu kurtaracak biri var mı?" denir.

Şöyle denilir: "Kurtaran yok mu?"

bir çığlık koparılacak: "Kim... Şifacı?"

"Kim var okuyup üfleyecek?" denilir!

"Son müdahaleyi yapacak kim" denir.

ve: "Okuyacak kim var?" denilir

ve insanlar: "(onu kurtaracak) bir hekim yok mu?" diye sorarlar;

(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.

Ve denilir: kim var bir okuyacak?

Ve (başında bulunanlar tarafından): "Kim afsun yapar acaba? denir,

"Son müdahaleyi yapacak kim" denir.

"Tedavi edebilecek kim?" denildi (denilecek).

Çare bulacak kim? denir.

-Son nefesini veren kimdir? denmiş.

"Bunu iyileştiren, kurtaran yok mu?" der.

"Kimdir ölümden kurtaracak?"

Ve, 'Çare bulan var mı?' dendiği zaman.