Çocuk: "Ben şüphesiz Allah'ın kuluyum. Bana kitap verdi ve beni peygamber yaptı, nerede olursam olayım beni mübarek kıldı. Yaşadığım müddetçe namaz kılmamı, zekat vermemi ve anneme iyi davranmamı emretti. Beni bedbaht bir zorba kılmadı. Doğduğum günde, öleceğim günde, dirileceğim günde bana selam olsun" dedi.

"Beni anneme saygılı kıldı; beni bedbaht bir zorba yapmadı."

Beni, anneme iyilik yapar (saygılı) kıldı ve beni azgın bir zorba yapmadı.

"anneme karşı iyi huylu olmamı emretti. Beni baş kaldıran bir zorba yapmadı."

"Bana, anama iyi evlat olacağım; zorba ve isyankar olmayacağım bir yapı verdi."

"Ve anneme saygılı davranmamı. Zaten beni, dikbaşlı bir zorba yapmadı!"

bir de anama iyi davranmayı... Fakat beni azgın bir zorba kılmadı.

"Anneme iyilik etmemi önerdi. Beni zorba bir eşkıya yapmadı."

"Anneme itati de. Ve beni mutsuz bir zorba kılmadı."

Beni anneme saygılı kıldı, beni eşkiya bir zorba yapmadı.

ve anamı saygıyla gözetmemi; ve beni merhametten yoksun bir zorba kılmadı.

"Beni anama saygılı kıldı. Beni azgın bir zorba kılmadı."

Ve beni valideme hürmetkar kıldı, bir cebbar şekıy kılmadı

"(Beni) anneme iyilik eder (kıldı), beni baş kaldıran bir zorba yapmadı."

"Anneme itaati de. Ve beni mutsuz bir zorba kılmadı."

"Beni anneme hürmetkar kıldı. Beni bir zorba, bir bedbaht yapmadı".

Bir de anneme iyi davranmamı. Ve beni bedbaht bir zorba kılmadı.

Bir de anneme iyi davranışlı kıldı ve beni zorba ve asi kılmadı.

"Anneme saygılı, hayırlı evlat kılıp, asla zorba, bedbaht ve hayırsız biri yapmadı"

"Anneme hayırlı kıldı; zorba mahrum kılmadı!"

'anneme karşı iyi huylu olmamı emretti. Beni baş kaldıran bir zorba yapmadı.'