Ey insanoğlu! Sen Rabbine kavuşuncaya kadar çalışıp çabalarsın, sonunda O'na kavuşacaksın.

"Ey insan! Şüphesiz sen Rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın. Sonunda O'na kavuşacaksın."

Ey insan! Şüphesiz ki Rabbine (giden yolda) çaba üstüne çaba gösteriyorsun ve (sonunda) O'na varacaksın.

Ey insan, Efendine doğru çalışıp çabalarsın ve sonunda O'nunla karşılaşırsın.

Ey insan! Sen Rabbine giden yolda didinip durur ve nihayet onun huzuruna çıkarsın.

Ey insan! Aslında, sen, güç ve yorucu bir çabayla Efendine yönelmektesin. Sonunda, O'na kavuşacaksın.

Sen ey insanoğlu! Evet evet, hayat yolunda son sürat yeldirdikçe (ister istemez) Rabbine doğru yol alan sen, sonunda O'na kavuşacaksın!

Ey insan, sen Rabbine varmak için çok didinecek, sonunda O'na kavuşacaksın!

Ey insan, gerçekten sen, hiç durmaksızın Rabbine doğru bir çaba harcayıp durmaktasın; sonunda O'na varacaksın.

ey insan, sen gerçekten Rabbine doğru çaba üstüne çaba gösterir, sonra da O'na varırsın!

(öyleyse,) ey insan -sen (madem ki) zahmetli bir çaba ile Rabbine yönelmektesin- sonunda mutlaka O'na kavuşacaksın!

Ey insan! Şüphesiz, sen Rabbine (kavuşuncaya kadar) didinip duracak ve sonunda didinmenin karşılığına kavuşacaksın.

Ey o insan! Sen cidden rabbına doğru çabalar da çabalar nihayet ona mülaki olursun

Ey insan, sen, Rabbine varan yolda çabalayıp durmaktasın, nihayet O'na varacaksın.

Ey insan, gerçekten sen, hiç durmaksızın rabbine doğru bir çaba harcayıp durmaktasın; sonunda O'na varacaksın.

Ey insan, hakıykat sen Rabbine (kavuşuncaya) kadar durmayıb didineceksin, nihayet Ona ulaşacaksın.

Ey insan; sen Rabbın için çalışıp çabaladın, nihayet O'na kavuşacaksın.

-Ey insan, sen, Rabbine kavuşmak için çabalayıp durdun. İşte ona kavuştun.

Ey insan! Sen, ta Rabbine kavuşuncaya kadar didinip duracaksın.

Ey insan! Muhakkak ki sen, Rabbine (doğru) çalışıp çabalamaktasın! Sonunda O'na kavuşacaksın!

Ey insan, Rabbine doğru çalışıp çabalarsın ve sonunda O'nunla karşılaşırsın.